№ 164
из 171
Маленьких хороним по двое-трое
Кагийбараш шишша-кхоккха бохк
На ингушском
Цхьанахьа хьоашалг1а венав гаргара саг. Сов ч1оаг1а иман дайна, ц1аьрмата ше хиларах хьаьшана геттар кагий хьалт1амаш яьй фусамнанас.
Шийна уж хьалт1амаш духьалаеча, хьаьша раьза хиннавац. Футтаройна шишша-кхоккха хьалт1ам м1араца лоацаш яа волавеннав из. Хьаьшас хьалт1амаш дукха юаш санна хеташ, ше фу даь из цунна д1ахойтаргда ца ховш, саготденнача фусамнанас хаьттад:
- Ва, хьанех, шунцигахьа байна нах каша масс-масса вуллаш бохк?
Из фу ала г1ерт дика кхийттав хьаьша. Жоп деннад цо:
- Даьра, дег1а эсала бараш шишша а кхоккха а цхьана д1абехк оаха, х1аьта г1аьххьа дег1 дараш цхьацца бохк.
Къаръенна йисай фусамнана.
Перевод на русский
В некий дом пришел гость. Хозяйка была бесстыдной и жадной. Она наготовила гостю весьма маленькие галушки.
Когда их поставили перед гостем, он остался недоволен таким отношением к себе. Назло жадной хозяйке он стал цеплять вилкой зараз по две-три галушки и отправлять их в рот. Хозяйка, видя это, заерзала, стала думать, как заставить гостя кушать по одной галушке. Наконец, она спросила гостя:
- Скажи, гость, в ваших краях в одну могилу сколько покойников кладут?
Гость догадался, что хозяйка хотела сказать. Он ответил:
- Богом клянусь, если покойники телом маленькие, то мы их кладем в могилу по два, а то и по три. Нормального сложения покойников мы кладем в могилу по-одному.
Хозяйка больше не вымолвила ни слова.
Источник: И. А. Дахкильгов, «Хьехаме дувцарш» (Поучительные рассказы-притчи), 2000 г. ↗ оригинал