№ 52 из 171

Когда нет согласия

Барт бохарах

На ингушском
Дикка дерста шерч хиннад цхьан даь. Царна т1акхача безам а болаш, шерчий да ч1оаг1а а волаш, хала лелаш хиннай бертий. Цхьа говзал ца йича, х1ама хургдолаш хиннадац. - Ва, шерч, - аьннад берташа, - из шун да ма хала саг ва. 1урден сарралца шо дукъах ма доахкадой цо. Хьайла, тхо мишта парг1ата лел! Д1аваьккхе, вите д1акхосса из шоай да! Кортамукъа хила шоашта. Шоайла дагадаьннад шерч: - Хьайла, бертий бакълув. Халаг1а мел дола балхаш дайташ леладу вай. Аттаг1а деций цхьаккха ца деш, баь т1а ловзаш лийлача? Доле, парг1ата д1алеларгда вай! – аьнна, шерч гаьнна ара д1адахад. Царех фу хиннад ха хала дац – берташта даа дукха дулх хилар-кха.
Перевод на русский
У некоего хозяина были справные быки. Волки мечтали поживиться ими, но хозяин был бдительным и хорошо охранял своих быков. Тогда волки решили пуститься на хитрость. “Эй, быки! – сказали волки. – Жестокий человек ваш хозяин. Целыми днями он держит вас в ярме. Посмотрите на нас. Мы весело живем, как нам вздумается. Бросьте хозяина, гуляйте себе по полям на свободе”. Быки поддались на эти уговоры. Они бросили хозяина и ушли резвиться на дальние луга. Нетрудно догадаться, что с ними стало: волкам досталась богатая добыча.

Источник: И. А. Дахкильгов, «Хьехаме дувцарш» (Поучительные рассказы-притчи), 2000 г. ↗ оригинал

Есть вопросы по словам из этого рассказа? Задайте вопрос в Хаттараш →