Цхьа кIеззига кога астагIа хургва-м аьлар лоро, вешта човнаш вIашкайоагIаш латт, хьув кхийна хIама а дац…
Оаха къердац ераш, тхоай къонахий, ког-кулга астагIа вар, аьнна, дегIа заIап вар, аьнна кхардаш дац тхо.
Воккхача Хьовде оалаш сай лергашта хезар ва со бер долаш: «Уж дешаш аьннар Берза КIант хиннав, аьрдагIаша хьалхаваьккха, кога астагIа волаш, го бохабаь.
Цигга тIабаьхкаб гIинбухроша заIапбаьха аьрдагIаш: е кулг-кога астагIа, е бIарг боацаш, е маьттаза.
Дайггача боларца отар чура хьаара а ваьнна хьатIавера, голага кхаччалца аьрда пхьарс а боацаш, ховаллала астагIа лелхаш нийсвенна къонах.
Аьтта пхьарс кагбаь Iоуллар, кога астагIа вувлар, керта тIа кий яцар.