Говра тIера Iовоссаше а аймен тIа ваьккхар оаха веза хьаша.
«Хьо чуваьлча сона новкъа а хургдац, со хьаша а яц, хьона цIен-нана хила ена саг а я, сай даьгара мукъам а баьккха, сай наьнагара цIи а йийха.
НаIаре вена дIачукхайкав ер: «Малув хьо, хьаша, са цIагIа хьайна йIовхал яь вагIар?
Хьаша-кIаьнк чу а ваьккха, Бати юха коа араваьлча лоалахочун коара арахьийлхар ши баьри, шоай даьна улувгIолла техлийлхар уж.
- Ер хьаша волга-м, Iа хьалха ца даьккхача ма ховра сона, Iайха леладечох хьакхетавел со...
Даьна тIехвоалаш аьлар: - Из кIаьнк хьа хьаша ва, дади.
- ХIанз, гIалгIай, оаш хьаша ваь магIавоаккхе - магIа ховргва со.
ХьалмагIавалалахь, тха веза хьаша!
ХIанз наIарах гIув боллаш воалла хургва, хьаштдоаца хьаша вар кхераш».
Корашка чуовттаяь кизга Iоакъаш латтар; ер са хьаша хиннаяр уж кизгаш Вендигера баьхкача таьргхошкара ийцар, укх чуIечоа массе оагIарахьа мух чухьекхргбоацаш.