эздий(прил.)

БIаргий лир сийрда дар хьа, БIарахьажар кIаьда дар хьа, Велавалар гIоза дар, Дош безаме дар хьа, Оамалаш эздий яр.

- Хьона а моаршал, эздий саг!

- Эздий дош да.

Укхаз хьалхалаттача боккхий каьшка а, готесса латтача мехка дикагIча къонахашта, денал а кхетам а болча зIамагIчарга а кхайкам ба са: даьллашой, кега ма лелаш, вай хьалаьца нийсса эздий никъ боха ма байталаш бIехача нахага, уж вайна юкъе ба шоана, лехьаш санна теба бада шоана.

Ер чIоагIа эздий саг вар, оамалца волаш, веррига наьха хьаштех воаллаш, шийна фу эш а ца ховш.

Лакха эза эздий гIов.

Вайга хаьттача, къонах мишта хила веза: тIем тIа - тIемхо волаш, шун тIа - шунхо, хьоашалгIа веча - эздий хьаша а волаш».

Мишта эздий юкъ я!

Эздий гIулакх да, хоза гIулакх да, даьй IаьдалагIа.

Укхаза эздий нах ба».