Эггар эсалаг1а вола фусам-да а паччахь ва ший ц1аг1а.
Самый никудышный хозяин – и тот царь в своем доме.
Шу чам болашаг1а хул фусам-да безамег1а хуле.
Угощение вкуснее, когда хозяин любезнее.
Цхьан ц1аг1а ши фусам-да хилча, ираз д1адахад.
Счастье покидает ту семью, в которой два хозяина.
Хьаьший бага хьежаш ваг1аргва ц1аьрмата фусам-да.
Жадный хозяин глаз не сводит со рта гостя.
Хьаьша д1аваха тохавелча, фусам-да кхы а ч1оаг1аг1а г1улакхаца хул.
Когда гость соберется уходить, хозяин становится еще любезнее.
Хьай ц1аг1а хьаьша ма хила, наьха ц1аг1а фусам-да ма хила.
Не будь дома гостем, а в гостях хозяином.
Х1ама т1акхухьаш вола фусам-да хоза хет, ваьсса ухар – б1аг1ара хет.
Добычливый хозяин красавцем кажется, а недобычливый – косоглазым.
Фусам-да дика волча ц1аг1а хьаьший дукхаг1а ух.
К хорошему хозяину гости чаще ходят.
Фусам-да ший ц1аг1а аьла ва.
Хозяин в своем доме – князь.
Фусам-да – устаг1а, хьаьша – бордз.
Хозяин – овца, гость – волк.
Фусам-да вовзаргва, цун ков-картага хьежача.
Каков хозяин узнаешь, обозрев его дом и двор.
Кхийна дезал фусам-наьнага боале, фусам-да ц1аг1ара ваха мара везац.
Если мать будет в союзе с выросшими детьми, отцу остается только дом покинуть.
Ваха ваьннача хьаьшаца дика хиннав во фусамда.
Плохой хозяин становится любезнее с гостем, покидающим его дом.