1овдалча сагаца гаргало ма лелае, - хьона дикадар ду ше, яхаш, хьона бала бахьаргба цо.
С дураком не водись: пытаясь сделать тебе добро, он только навредит.
1овдалча керто когашка бала бахь.
Дурная голова ногам покоя не дает.
Шийна т1акхаьча бала боккха хетачоа ха деза кхы а боккхаг1а боа бала хулаш болга.
Тому, кто свое горе считает огромным, надо знать, что бывает и более тяжкое горе.
Ц1а даьгача, йокъ юс; саг кхелхача, бала бус.
Дом сгорит – зола останется, умрет человек – останется горе.
Хьаьшашта – сакъердам, фусам-нанна – бала.
Гостям – веселье, хозяйке – горе (большие заботы).
Х1арача дено цхьацца лаьтта бел т1адулаш, бала гаьнабоал.
Горе удаляется – каждый день на него ложится лопата земли.
Х1ама диача, наб т1аг1орт; набарах ваьлча, х1ама яа дага отт, - бала ба-кха.
Поешь – спать тянет; поспишь – есть охота – ох, как трудно жить.
Хано д1аэц дег т1ара бала.
Время уносит горе из сердца.
Уйла йоацаш даь х1ама бала боацаш къаьстадац.
Необдуманный поступок влечет за собою беду.
Сигала морх йоацаш, дог1а делхарг ма дац; дега т1а бала боацаш, б1арг белхарг ма бац.
Без туч на небе дождь не пойдет, без горя на сердце слезы не польются.
Нахага кхаьча бала бовзаргбац, шийга кхаьчача мара.
Тяжесть чужого горя познается лишь тогда, когда горе придет к тебе самому.
Нахаца лайна бала – бала бац.
Горе, пережитое вместе с народом, - не горе.
Моллаг1а хинна а цхьа бала боацаш саг кхеллавац.
Нет человека, который бы никогда не знал горя.
Малла шийла хиларах 1а д1адоал; мелла гайнабар аьнна, бала а д1абоал.
Сколько ни зла зима – все же она уходит; как ни долго длится горе – и оно проходит.
Майра 1овдал – нахана бала.
Храбрый дурак – горе людское.
Кхы боккхаг1а бала хургбий, аьннар деш йоаца т1ехье кхер.
Может ли быть большее горе, чем потомство, которое тебя не слушает.
Коана йизза бала ийца, даьц1а яхаяр со, морх1 бизза бала бахьаш маьрц1а йийрзар со.
Пошла я навестить родителей, имея с горсточку горя, вернулась оттуда с целой охапкой.
Ер деррига дуне дизза уллача лайх бий бизал мара боаца дом бала мегаргбацар.
За весь снег, что на этом свете, нельза отдать и горсти пыли.
Д1адаьннар кердадаьккха дувцарах бала совбалар мара х1ама дац.
Ворошить прошлое – вновь горе мыкать.
Дика во1 – хьалъетта г1ала, во во1 – качбенна бала.
Хороший сын – воздвигнутая башня, плохой сын – камень на шее.
Дахкана – бала, цискана – ловзар.
Что для кошки игра, то для мышки горе.
Воча сагах оал: “Ц1аг1а бала ба хьо, пхьегий т1а белам ба хьо”.
Про плохого мужчину говорят: “Дома – ты горе, на людях – посмешище”.
Вийлахча, бала совбалар мара х1ама дац.
Плакать – лишь горе увеличивать.
Болх ба – бе ховчоа атта ловзар, ца ховчоа – боккха бала.
У умельца тяжелая работа легка, у неумехи и легкая работа – горе.
Арг1а йоаца эг1азло – шера бола бала.
Рассердился невпопад – нажил горя на год.
Арара во – найц валар, ц1аг1ара во – нус ялар; шаккхе а ши бала ба.
Умер зять – горе вне дома, умерла сноха – горе в доме; и то и другое – беда.